نفس برگ

می ترسم از دار،

                     این دار ، نگهدار من نیست

 

 

بیا که بی تو نفس تا همیشه زندانیست

                                                       مرابه یک نفس ازجنس مرگ دعوت کن

 اگرچه خـــاطره هایت نمی شود تکرار

                                                        مرا به خاطره ای شکل ارگ   دعوت کن

شنیده ام که هوایت همیشه پاییزیست

                                                        مرا به اوج نفـــس های برگ  دعوت کن

از این بدون دلیلی کـــه بود ، یخ بستم

                                                       مرا به لذت ذوب تگــــــــرگ   دعوت کن

اگر چه لحظهً پایان زندگی ســـرد است

                                                         مرا به گرمی آغــــــاز مرگ  دعوت کن