عمریست از هر آنچه به جز تو بریده ایم
در انتظار فــــــــــجر و طلـــــــوع سپیده ایم
ما در کـــــــــــــدام آیه تو را جستجو کنیم
چون تا کنون کــــــه عدل و حقیقت ندیده ایم
از آن عدالتی که به مــــــــــــا وعده داده شد
تنها سکــــــــوت و وحشت زندان چشیده ایم
همچون پرنده ای کـــــــه قفس آسمان اوست
در آسمـــــــــــان وحشی زنـــــــدان پریده ایم
از پله های عمــــــــــــر و نفس های بی دلیل
ظلمت گذشـــت و رفت و به ظلمت رسیده ایم
دیگر برای پنجره ها نرده ها بس است
کافیست آنچه وحشت زندان کــــــشیده ایم
گــــــــــر عاشقی بیا ، کـــــه نمانده بهانه ای
نازی نمــــــــــــــــاند آنچه که بوده خریده ایم
