شاید

                                           

 

بی روی او به دنیا ، یک ذره نیست میلی

                                                     از وقت رفتن او ، خیلی گذشته ، خیــــلی

دلتنگم و پریشان ،  با یک امید کم رنگ:

                                                    (شاید برای من هم ،  دلتنگ  مانده  لیلی)

 

قلیون و هند

                                 

 

با دیدن تو از خــــــــــودم آزاد شدم

                                                شیرین نشدی منم که فــــرهاد شدم

تو دوری و من عادت هر روزم هست

                                               قلیون نه!! ولی به گریه معتاد شدم

 ٫٫٫٫٫٫٫٫٫

 

 

جــــلاد و رمانتیک و رفیق و دشمن

                                              موجود عجیب و شرُ  و رِندی هستی

دل نازک و بی رحمی و زیبا و قـوی

                                               اصـــــــلاً تو شبیه فیلم هندی هستی

دلتنگ

                                                                                                 

 

  تو مال منی و من گـــــــدایت شده ام

                                                        دلتنگِ  شنیدن   صــــــــــــدایت شده ام

 تو رفته ای و هنوز من خوبم ، شکر

                                                            چیزی نشده ، فقط فــــــدایت شده ام

بد سرشت

شیطان ، غلط نوشتی

                                        الحق که   بد سرشتی

با  سجده ای  به  آدم

                                        من هم   شدم بهشتی

کمان آرش

آدمای 360 درجه رو نمیشه با نگاه مستقیم شناخت،

پس یا نگاهتو بچرخون یا بیخیال...

 

زدی تیرت     کمان  آرش انداز             بیا و    در دل من      آتش انداز

نخواهد قلب من بی تو تپش را             اگر خواهی روی  از کارش انداز

 

زشتی

فکر ما لایق صد سالگی و دوری بود

                                     نور اینجاست اگر در دل ما نوری بود

این زلیخا که شنیدیم گناهش زشتیست

                                     یوسف از دست نمیداد اگر حوری بود

محدب

امید نــــــده فکری بــــــــر ظلمت امشب کن

                                           عمریست که ما مُردیم خب یک درجه تب کن

این عینک بد بینی  صـــــــــــد لایه کفن دارد

                                            برخیز، نــــــــگاهت را ، یک نمره محدب کن

آتشی

چندین گلایه از حق با هیـــس آتشی شد

                                         هم خشک بی گناه و هم خیس آتشی شد

از انتقــــــــام او نیست تنها توهم ماست

                                         از بس دلش شکستیم ابلیـــس آتشی شد

تقدیم تو

ای عشق فصل آخــــــر عشقت همیشه مانده

                                            فرهـــــــــــاد تو نگاهش بر زنگِ تیشه مانده

من بیستون شکستم ، دیگر شکستنی نیست؟

                                             تقـــــــــــدیم تو ، برایم یک قلب شیشه مانده

مرمر

در طالع نحسم اخــــــــــــتر نمیبینم

                                            این دشت زندان است یا در  نمیبینم

قلبی سفید و صاف شیرین من دارد

                                             یک ذره نــــرمش در مرمر نمیبینم

غسل سکوت

اینجا نه آسمان است نه رنگی از بهاران

                                   قفل حـــــــــــدود دارد حتی نظر به یاران

از قلبمان خـــــدا رفت از ما خجالتش شد

                                   غسل سکوت کردیم با دانه هــــای باران

 

نمک گیر

چه با من کرد تقدیر نـــــگاهت

                                     شدم مغروق تصویر نــــگاهت

مرا از خود مران، طاقت ندارم

                                     شدم دیگر نمک گیر نــــگاهت

داره میاد

دیشب تو قلب آسمون ، یه قاصدک رو دوش باد

                                     خبر رسوند به سر میاد ، یــخ و تگرگ و انجماد

با عرض قــــدری معذرت ، بساطتونو جمع کنین

                                     ستاره ها باید بــــــــرین ، خورشید ما  داره میاد

فرشته بهشتی

فرشتهً بهشتی شد  ، اســــــــــــــم یه شیطون بلا

                                    سکهً دَه شــــــــاهی ما ، شده قشنگ تــــر از طلا

چرا؟ کجا؟ چه جوری شد؟ مگه میشه؟ برای چی؟

                                    مونـــدم هنوزم   هاج و واج، در عجب از کار خدا

گیر سه پیچ

دیشب که تو گفتی ندهـــم گیر سه پیچ

                                                بستم دهنـــــــــــم با کمک مهره و پیچ

آن مهره شکست و دهنم وا شد و گفت

                                                یا بی من و آزادی تو یــــــا من و هیچ

با هم

گفتم ستاره نیستی، تو آســــــــــمان نبودی

                                خورشید، گل ، فرشته، رنگین کمان نبودی

خوب آدمی عــــــــزیزم،من آسمان نخواهم

                                آنها برای مردم، قلب من و تـــــــــــو با هم

خودت خواستی

تو ديگه ستـــــــاره نيستي زميني 

                                       واسه من تا آخـــــــرت هم هميني 

تو خودت گفتي که اينجوري باشم

                                       بي رگ و ريشه مث سيب زمـيني

غم فردا

غم فردایـــــمان شد رنج دیروز

                                       شده فردا و غـم ها مانده امروز

عزیزم دلـــــــخوشی معنا ندارد

                                       نه دیروز و نه فردا و نه امروز

خط میکشم

گفتی به من که بعد از این، دور تو رو خط بکشم

                        غم  نداره  خط  می کشم  ،   الهی  قربونت  بشم

یادت باشه خواستی خودت ،  این دیگه خط آخره

                       خطی  کشیدم  دور  تو    ،   حالا  شدی محاصره

اون یکی

لحظه ای دوســـم میداشتی یا نه

                                         تو برام نفس گـــــــــذاشتی یا نه

هر چی منت میکشم قهری با من

                                        هستی با اون یکی آشـــــتی یا نه