اما من

ساعت از شب گــذشت، اما من

                                                      فکر کوهی کــــــه بین او تا من

تیشه ای از قـــــــــلم به دستانم

                                                      رنگ عهدی کــــه بین او با من

بسته شد، "مــــا" شدیم آنجا و                       

                                                     او نمـــــاند و شکست  اینجا من

من شکستم، چه خوب! حقم بود

                                                     تا نمــــانم  به زور ، بی جا ،من

کوه بیچاره خُب گناهش چیست؟!!

                                                    بشکنم تا ، غـــــــــرور او را من

                                    .................

ما نده ام در سکوت نیمه شب و

                                                      انتخابی بـــــــزرگ:  او  یا  من

ضربانم چـــــــه کند  می گذرد...

                                                     لعنتی خواب رفــــت ،  اما من...

اسفند

  با سلام خدمت دوستان عزیز، عید همتون مبارک. 

 

   اسفند، شروع آخری بود،، که ما....

 

اسفند همیشه آخـــــــــــر دنیا نیست

                                                         امسال بهار عشق مــــن اینجا نیست

من دلخوش لحظه هـــــای سرگردانم

                                                          این قطرهً دلخوشی کم از دریا نیست

هر لحظه من از خاطره ای می میرم

                                                          مردن که فقط نبودن فــــــــردا نیست

من فاصله هـــــــــــــــای زندهً دنیایم

                                                          هر چند برای مـــرده ام هم جا نیست

اسفند تولـــــــــــــــــــــد دلم می ماند

                                                          شرمنده اگــــــــر مراسمم زیبا نیست

بهشت

حرفای دلم خیلی خیلی زیادن، خلاصشون میکنم ، سه نقطه ...

 

 

یک شعر ناب برفی ، یک صحنهً خیــــــــالی

                                                   بی شک بهشت اینجاست،اینجا،همین حوالی

اینجا هنوز دارند احساس می نــــــــــــوازند

                                                   گویی خدا نرفته از قلب این اهــــــــــــــــالی

در کنج خلوت شهر یک حــــــــــوری زمینی

                                                  در انتظار دست یک غـــــــــــــــــربت سفالی

تنها نشسته شاید، با من قـــــــــــــــرار دارد

                                                  باید ترانه ای گفت در مدح خشکســـــــــــالی

گرمای حس یک قلب در من رسوخ کــــــرده

                                                 آغوش من پر ازعشق ،حسی قشنگ و عــالی

لبریزم از حقیقت، یک عالمه لبــــــــــــــــالب

                                                  اما ، پریدم از خواب ، اَه اَه چه ضد حــــــالی

 

ای کاش قصهً کاش آنجـــــــــا تمام می شد

ای کــــــاش قصهً کاش اینجا تمام می شد

                                                       پایان قصهً من با مـــــــــــــــا تمام می شد

افسوس حس خود را بـــا سایه می سرایم

                                                       ای کاش شرم شعر و انشـــــا تمام می شد

او در کنار من هست دنیا چقــــــــدر زیباست

                                                      ای کاش عمر دنیا اینجــــــــــا تمام می شد

                                                     ،،،،

دستش کنار من بود ای کاش صحنه میمُرد

                                                      آغـــــــاز یک حقیقت ، اجـــرا تمام می شد

قلبِ خدا بیامرز ، یک روز زندگی کـــــــرد

                                                      ای کاش قصهً کاش آنجـــــــــا تمام می شد

آخر همیشه

سلام به دوستان عزیز این شعرو چند وقت پیش گفتم(زمان جاهلی) با کمی تغییر گذاشتمش تو وبلاگ امیدوارم خوشتون بیاد(نظر هم یادتون نره)

 

به یاد تو گـــــــــــــرفتم ، یه فال یه استخاره

                                                 فالش می گفت که لیلی   هنــوز دوست نداره

سوره اومد به نامت ، خـــــــدا هوامو داره؟

                                                   یا من وضو نداشتم؟ یا خواب دیدم دوباره؟!

 

با اسم تو شروع شــــــــد دوباره بی قراری

                                                     برای رؤیای پـــــــــوچ ، بازم لحظه شماری

بازم ترانه از تو ، بـــــــــــــــازم دلی بهاری

                                                    دوباره التمــــــــــــــــاسو بازم دوسم نداری

 

بازم به پات می افتم ، بـــــــازم میگی نمیشه

                                                     نه بار اولــــــــــــــــــم بود ، نه بار آخریشه

دوریت تنم رو خشکوند ولی تو خاکه ریشه

                                                     منتظرت می مونم تـــــــــــــــــا آخر همیشه

جا تمام شد

مجنون  نباش      قصهً     ليلا   تمام شد

                           عشقي  نمرده   است    فقط   نا ،تمام شد

آن ساعتي كه در غم ما خوابِ خواب بود

                           بي وقفه رفت     وقت خوشي  تا تمام شد

حتي  خدا   به وحدت   ما دلخوشي نداشت

                          حسرت   گذاشت    در دل ما  ، ما تمام شد

اين مزرعه كه كِشتن و سوزاندنش يكيست

                          آغاز  راه    بوده    غمش     يا   تمام شد

در دوزخ   و  بهشت  خدا   هم غريبه ايم

                           آنجا  نوشته  اند     نيا    ،    جا تمام شد

اگه بذاره

دنیا پر از عشقه اگه قلبای غمنـــــاک بذاره

                        قشنگه آسمون اگه چشمای نمنـــــاک بذاره

آدما با محبتن ، دلا پر از صـــــــــــــــــداقته

                        اگــــــــــــه سیاهی دل و قلبای شکاک بذاره

عشقا همش خیالی نیست، اکثرشون حقیقتن

                        اگه شعور آدمو وســـــــــــــعت ادراک بذاره

میگن به هم نمیرسن عاشــــــقا تو دنیای ما

                       باید تو هم دستاشونو مرگِ اســــفناک بذاره

آخرتم مثل همین دنیا قشنگ و عـــــــــــالیه

                         حتی قشنگ تره اگه وحشتِ از خــاک بذاره

کاش میشد

کـــاش یه روز میومدی یه وعده سیر نگات کنم

                  کـــــــــــاش میشد وجودمو قربونی چشــات کنم

کـــــاش میشد یه آرزوم جوابی از تو میشنَــوید

                  با تمـــــــــــــوم آرزو های دل، آشـــــــــنات کنم

کاش میشد ستاره ها به رنگ چشــــمای تو بود

                  کــــــــاش میشد آسمونو به رنگ خنده هات کنم

کــــاشکی هفت تا آسمون به وسعت قلب تو بود

                  جون ناقابلمو کـــــــــــــــــاشکی میشد فدات کنم

کاش میشد یه رود پُراز اشک چشام جاری بشه

                  ولی عاقبت یه روز دوســــــــت دارم صدات کنم

خداوند عاشق

این   جهان   از  هیجان    دل  خالق   بوده

                        طرحش از دست  خداییست  که عاشق بوده

قصهً  بی کسی  و غصه  و  تنهایی  اوست

                        عشق  بی حد  خداوند  به یک  زیبا روست

او  در  این  حادثهً  عشق    خطرها   کرده

                        تیشه   برداشته   و   کوه    زجایش   کنده

عاشقی    در   همهً   عمر   کنارش    بوده

                        تا  به  عشقش     نرسیده    نشده    آسوده

زندگی    پاسخ  آیینه  به   لبخند    خداست

                        قصهً  عاشقی  و   لحظهً    پیوند    خداست

بعد از آن عشق  برایش  همه    زیبایی بود

                         هدیهً  عشق  برایش      دل    دریایی  بود

عاشقی  را  به زمین داد زمین   حیران شد

                         واژهً  عشق    برایش    سبب   انسان  شد

صحنه هایی که خودش داشت به قلب ما داد

                         شوق دلدادگی و عشق و سکوت  و   فریاد

شادی   عشق    به  اندیشهً    انسان  داده

                         از تو ممنون  دل عاشق   که  شدی  دلداده

امیدوار

تو باعـث غروری  ،  منـــــم یه لــکهً ننگ

                             تو از حریر و نرمی ، من از سیاهی سـنگ

تویی ستــاره و من ، فقــط یه قطره بارون

                             منم یه تیکه سنگ و تو هستی گنج قارون

تو پرتو آسمـــون ،  منم یه کرم شب تــاب

                             من لحظهً خــسوفم  ،  تو مثل نور مهتـــاب

درسته کوچکم من ، اگر چه هستم از سنگ

                            یه دل تو سـینه دارم ، بـرات همیشه دلتنگ

قبول دارم محـــاله ،  وصــل تو خیلی دوره

                             اگر چه یک قــطره ام ، ولی دلم صبـــــوره

چـــکار کنم عاشقم  ،  فـــــقط تو رو میبینم

                            اگـــــر چه نااُمیدم  ،  ولی به پات میشینـــم

سهم تو و من

 

شعر  و  نثرِ سعدی و سهراب و نیما مال تو

                        عشوه  و  نازی  که  ریزد از زبانت مال من

رویش   رنگین  کمان  و شوق باران مال تو

                       لذتِ    احساس    دست  مهربانت    مال  من

امشب و فردا شب  و  شب های دیگر مال تو

                       لحظه ای   آغوش و   موج گیسوانت  مال من

جنت و فردوس و حور و سیب و گندم مال تو

                       بوسه   از  طعم   فریبای   لبانت      مال  من

روح   و  قلبِ  عاشق  و   کلِ   جهانم مال تو

                       گوشه ای از قلب  و  جایی در جهانت مال من