زشتی

فکر ما لایق صد سالگی و دوری بود

                                     نور اینجاست اگر در دل ما نوری بود

این زلیخا که شنیدیم گناهش زشتیست

                                     یوسف از دست نمیداد اگر حوری بود

محدب

امید نــــــده فکری بــــــــر ظلمت امشب کن

                                           عمریست که ما مُردیم خب یک درجه تب کن

این عینک بد بینی  صـــــــــــد لایه کفن دارد

                                            برخیز، نــــــــگاهت را ، یک نمره محدب کن

پس نمیدم

قنـــــــــــــــــــاری زندگیمو به چنگ کرکس نمیدم

                                      ستــــــــــــــــارهً بخت منه اونو به هیچکس نمیدم

میخوای بگیری مال تو، هر چی که دادی خداجون

                                      نفس ، هوس ، مال خودت، عشقو بهت پس نمیدم

آتشی

چندین گلایه از حق با هیـــس آتشی شد

                                         هم خشک بی گناه و هم خیس آتشی شد

از انتقــــــــام او نیست تنها توهم ماست

                                         از بس دلش شکستیم ابلیـــس آتشی شد

نمیفهمم!!!

دادی به من از عـــاقبتی خوب نوید

                                           دلشاد شدم از این همه عشق و امید

گفتی که کمی صبر بکن تـــــا برسد

                                            یک حادثهً پاک و خــــــدایی و حمید

تا اینکه شرایطم شـــــــــــــود آماده

                                             پیوند کنیم من و تو یک عـــید سعید

اما زتو یک خــــــواهش دیگر دارم

                                             اینها نرسد به گــوش فرشید و فرید

خب چشــــــــم ، ولی نمیفهمم من!!

                                              گفتی که تــــویی فقط به قرآن مجید

تقدیم تو

ای عشق فصل آخــــــر عشقت همیشه مانده

                                            فرهـــــــــــاد تو نگاهش بر زنگِ تیشه مانده

من بیستون شکستم ، دیگر شکستنی نیست؟

                                             تقـــــــــــدیم تو ، برایم یک قلب شیشه مانده

مرمر

در طالع نحسم اخــــــــــــتر نمیبینم

                                            این دشت زندان است یا در  نمیبینم

قلبی سفید و صاف شیرین من دارد

                                             یک ذره نــــرمش در مرمر نمیبینم

غسل سکوت

اینجا نه آسمان است نه رنگی از بهاران

                                   قفل حـــــــــــدود دارد حتی نظر به یاران

از قلبمان خـــــدا رفت از ما خجالتش شد

                                   غسل سکوت کردیم با دانه هــــای باران